Column over Mona en (a)sociale (ver)huurders

Het is gezegd en volgens Mona ook ‘gegeven’ (althans als ze de komende weken niet alsnog zwicht), maar aan die kansloze uitspraak, daar klampen de woningbouwcorporaties -‘die niet meer rond kunnen komen‘, maar wel advocaten in kunnen huren die 250,- euro per uur rekenen- zich nu aan vast.

Dreigementen schuwen de woningbouwcorporaties niet. Daar weet ik zelf alles van toen ik ten tijde van de ‘verduurzamingsprojecten’ van mijn eigen asociale woningbouwcorporatie een dreigmail kreeg toegestuurd. Daarna maakten ze zich ook nog schuldig aan laster. Waarvan ik aangifte heb gedaan, maar het bleek dat ook de politie en het OM er niet is voor ons, het volk, dus zijn de woningbouwcorporatie en diens advocaat nooit bestraft.

Maar dreigen dus, want als Mona de huurbevriezing niet terugdraait, dan stappen ze naar de rechter. Toch wel geld zat blijkbaar, die asociale woningbouwcorporaties.

Verder hartstikke leuk, dat al die ‘belanghebbenden’ hun eigen hachje proberen te redden (lees: salaris en luizenbaantje) door zielig te doen over de huurbevriezing, maar het is veelal hun eigen asociale schuld. Hoe het echt zit en waarom er al jarenlang geen sociale huurwoning voor jou beschikbaar is, lees je onder meer in deze column en op dit platform. Mona en de rest van het kabinet: lezen jullie mee?

Rutte is de hoofdschuldige. Hij wilde alleen maar meer meer meer immigratie en vond het meer dan rechtvaardig dat niet jij, maar dat ‘statushouders’ altijd voorrang kregen. Terwijl jij, op het kleine slaapkamertje thuis bij je ouders, al tientallen jaren (of langer) aan het wachten was -ehm… sorry- waarschijnlijk nog steeds aan het wachten is op een sociale huurwoning. Daar kan je Mona (misschien Mona wel een beetje vanwege haar CDA-tijd) en het huidige kabinet niet de schuld van geven, aangezien zij de nog narokende puinhopen van de hoofdschuldige aan het opruimen zijn. (Wat ze waarschijnlijk ook niet eens gaat lukken, omdat Rutte in Brussel nog steeds aan de touwtjes trekt die over Nederland zijn gespannen.)

Het is inmiddels al best even geleden, maar jarenlang hebben de woningbouwcorporaties geld (subsidies, huur) opgepot, daar rente van getrokken, ongetwijfeld regelmatig dure bedrijfsfeestjes gevierd, maar ons -bewoners van sociale huurwoningen- in de kou laten staan. Deze huurbevriezing is dan ook meer dan rechtvaardig! Al opteer ik hierbij voor een verlenging van vijf jaar op deze twee jaar om de scheve verhoudingen weer redelijk in balans te brengen. In de oppotperiode hebben de woningbouwcorporaties natuurlijk wel geld uitgegeven. Genoeg om de overheid elk nieuw jaar te doen geloven dat ze in geldnood verkeerden en her en der wat woningen gebouwd. Toentertijd zag je in sommige woonplaatsen in Nederland (daar moest zonder pardon natuur voor verdwijnen) dat er wel een of ander nieuwbouwproject gaande was voor koopwoningen en particuliere vrije sector huur. Maar sociale huurwoningen werden er amper gebouwd…

En nu kampen we dus al een hele tijd met een tekort.

Of wij (huurders) er blij mee moeten zijn dat gristelijke ‘Had ik dit liever anders gezien? Ja natuurlijk…‘ Mona Keijzer op deze positie zit, mag je voor jezelf uit maken. Er zullen nu bijvoorbeeld jammer genoeg geen kerken en andere religieuze ruimtelijke gebouwen worden omgetoverd tot sociale huur appartementen.
Ik vind: bidden, biechten, belijden, doe dat maar lekker in je eigen (gebeds)huis zodat woningzoekenden eindelijk eens kunnen gaan geloven in het in hun eigen sociale huurhuis wonen.

Scheefwonen. Er zijn tal van samenwonende sociale huurders die teveel verdienen om recht te hebben op een sociale huurwoning. Die zouden moeten verhuizen naar vrije sector huur, zodat er weer wat sociale huurwoningen vrij komen. Ook iets voor Mona om over na te denken. Verlaag de inkomstendrempel voor wat betreft sociale huurwoningen (en controleer, handhaaf het dan ook regelmatig), zodat meer mensen automatisch doorstromen naar vrije sector huur.

Overigens gaan particuliere vrije sector verhuurders ook niet vrijuit als het gaat om asociaal beleid, gedrag en overige zaken. Bijvoorbeeld: je bent al maanden geleden verhuisd, maar de borg heb je nog steeds niet terug. Met zwakke smoesjes betalen ze niet uit en zodoende kunnen ze van jouw geld nog even wat meer rente trekken.

Oké. Terug naar de sociale huurders en hoe dat er in de praktijk aan toe gaat.

Ik kan alleen uit eigen ervaring spreken, maar wij, de huurders verdienen deze huurbevriezing. De ‘asociaalste’ ben ik zeker niet, dus hierbij een voorstel voor de corporaties om geld te besparen.

Ik stel voor: een voorjaarssnoei in het personeelsbestand bij de 280 corporaties. Er wordt daar toch niet gewerkt, is ook weer mijn ervaring. De e-mailhandtekening van de ‘medewerkster’ deed vermoeden dat ze er is voor de huurders die zich bekommeren om hun omgeving en de buurtveiligheid. Maar nee. Zelfs toen ik haar gewoon vroeg om haar werk te doen, omdat ik daar als huurder recht op heb (we betalen via de maandelijkse exorbitant hoge huur namelijk ook haar salaris), reageerde ze gepikeerd over mijn ‘toon’ en heeft ze mij hoogstwaarschijnlijk genomineerd voor de zwarte lijst die rond gaat bij alle woningbouwcorporaties.

Nog zo’n tenenkrommende functie: De woonconsulent. Want wij sociale huurders zijn een grote groep uit het gesticht vrij gelaten gekkies, die niks van wonen snappen. Meedenken mag niet en de woning deels zelf aanpassen om de zelfredzaamheid in tijden van nood voor de bewoner(s) en buurt te vergroten, is een gotspe in de ogen van de corporaties. Hun wil is wet (vinden ze) en hun antwoord is altijd: Nee!
Wij moeten gewoon onze bek houden, de te hoge huur betalen waarbij ze ons ook voor het gemak even wegzetten als wanbetaler: ‘Dit had vóór de 1ste van de maand bij ons binnen moeten zijn!‘

Per direct opheffen graag, deze verzonnen, nutteloze baantjes. Op die manier hebben ze de 3 miljard euro die ze nu claimen te gaan missen zo weer terug verdiend. (Maar gelukkig dit keer dan eens niet over de ruggen van de sociale huurders!)

Als sociale huurder word je ook gespamd met de nieuwsbrief van jouw woningbouwcorporatie. Daarin kun je dan propaganda verhaaltjes lezen (vaak van ouderen) die in de val zijn getrapt om even een positief woordje te zeggen. In ruil daarvoor krijgen ze dan een geheel nieuwe keuken of nieuwe tegels in de badkamer aangezien de vorigen compleet zijn weggezwartschimmeld. (Aan geld geen gebrek die woningbouwcorporaties, maar alleen als het hun uitkomt.)

Is er iets kapot aan de waaibomenkwaliteit van de door de woningbouwcorporatie gekozen en gebruikte materialen in jouw sociale huurwoning, dan kan je er donder op zeggen dat je dit zelf moet (laten) vervangen en dus ook de kosten daarvoor moet ophoesten.

Met de subsidies van de overheid is er flink gespendeerd door ‘mijn’ woningbouwcorporatie voor het na-isoleren van mijn sociale huurwoning.

Het zogeheten verduurzamingsplan…

Klinkt mooi, was asociaal en onrechtmatig. Als een soort renovatie-razzia gingen ze de straat door: “Wij moeten er bij of je nou wil of niet!“

Een verlaging in de energiekosten (wat ons werd beloofd) heeft dat niet opgeleverd, als ik het vergelijk met de tijd dat ik mijn houtkachel nog kon stoken. De buitenmuren van mijn sociale huurwoning die ik huur bij de asociale woningbouwcorporatie barsten nog van de kieren. En tussen de vleermuislijkjes in de spouw zijn talloze koudebruggen ontstaan, omdat er meer zwaar vervuilende polystyreen ‘parels’ (piepschuim) op straat en in de natuur terecht zijn gekomen dan in de spouw. (Ik vind deze balletjes nu jaren later nog steeds in mijn tuin.) Milieudelict anyone?

Van andere sociale huurwoningen hebben ze een toxische pur-gevangenis gemaakt, ondertussen delulu lullend (vooral bij hun -dankzij de toegestopte flinke duit geld- vriendjes van de elite-media) over een ‘gezond binnenklimaat’.

Ervaar je overlast van buurtbewoners dan word je linea recta doorverwezen naar buurtbemiddeling. Waar je dan dit te horen krijgt: “Maar mevrouw u heeft helemaal geen logboek bijgehouden van de jarenlange overlast. Ooh u heeft het wel opgeschreven? Ja, maar als u het nou had opgenomen… (lees: met camera bespied en afluisterapparatuur geplaatst) dan hadden we het kunnen zien of horen. Dan had u bewijs gehad. Nu is het uw woord tegen dat van hun.”

Aankloppen bij de huurcommissie kan, maar zij beslissen toch altijd in het voordeel van de corporaties, omdat daar enkel mensen werken die vriendjes zijn van- of zelf hebben gewerkt bij zo’n asociale woningbouwcorporatie.

Ik roep hierbij alle sociale huurders op -of je nou huurt van ymere, de alliantie, dudok wonen of de andere 277 corporaties- om zich op Collectief Eensgezind uit te spreken en hun ervaringen via ons platform aan Mona mede te delen zodat de huurbevriezing diep bevroren blijft. (Voordat je denkt: maar dan kom ik op de zwarte lijst van de woningbouwcorporatie, wees gerust, bij ons kun je anoniem je verhaal kwijt.)

Er rest me alleen nog één vraag en eentje van een geheel andere orde: wil Ajax eigenlijk wel kampioen worden?