Geschreven door De schrijfster (pseudoniem)
Al in 2019 werden door de woningcorporatie die ‘mijn woning’ in bezit heeft, de eerste stappen gezet tot het opstellen van hun ‘verduurzamingsplan’. Een belangrijk onderdeel daarvan was de enquête, want de woningcorporatie wilde gráág onze mening horen over de aanstaande ‘woningverbetering’, zodat ze een -let op- voor de bewoners best passend plan op konden stellen…
Plannen al grotendeels beklonken.
Wisten wij veel dat de woningcorporatie de grote lijnen allang had uitgezet. Een van die grote lijnen was de mechanische ventilatie. De woningcorporatie zou dit hoe dan ook, by any means neccessary, doorvoeren. Bewoners werden natuurlijk niet op voorhand ingelicht over zo’n ingrijpende aanpassing ín de woningen, die nadelige gevolgen heeft voor het woongenot.
De enquête.
Kou, tocht, vocht en schimmel. Waar in de woningen de bewoners dit ervaarden, dat wilde de woningcorporatie weten.
Een ruime meerderheid (80%) van de bewoners heeft de enquête ingevuld, omdat zij het dermate belangrijk vonden om op deze manier ‘mee te kunnen praten’ over hun toekomstige woonsituatie. In voorgaande jaren heeft de betreffende woningcorporatie onze woningen qua onderhoud op de onderste plank laten liggen en kreeg je bij verzoeken tot verbetering altijd ‘nee’ te horen. ‘Ja’ bestond niet en overleg was nooit mogelijk. Zelfs niet als je er aan mee wilde betalen. ‘Gebreken’ werden door de woningcorporatie of als niet ernstig genoeg bevonden of het werd met materialen van waaibomenkwaliteit ‘hersteld’.
Tegen beter weten in heb ik de enquête ingevuld en had ik goede hoop dat er eindelijk eens naar ons geluisterd zou worden. Het bleek ijdele hoop.
De uitslag van de enquête vs. het uiteindelijke verduurzamingsplan.
De tegenstrijdigheden en nonsensredeneringen werden steeds duidelijker.
Meeste kou en tocht bij de deuren en ramen:
Als je de eerdere delen allemaal hebt gelezen dan weet je dat in de woning waar ik woon geen voordeur is, enkel een achterdeur. Maar in het ‘verduurzamingsplan’ werd duidelijk dat puur vanwege dat feit de deuren van onze woningen niet vervangen zouden worden, want het is een ‘achterdeur’. (En bij een achterdeur komt er natuurlijk geen kou binnen en zijn er geen kieren en gaten te bespeuren bij de deurposten…) Onbegrijpelijk en schandalig bovendien, omdat zo goed als alle bewoners in de enquête hadden aangegeven dat ze nou juist dáár de meeste kou en tocht ervaren en toch ging de woningcorporatie (willens en wetens) er niks aan veranderen. Terwijl het doel van het ‘verduurzamingsplan’ was en is, na-isoleren, (achterstallig) onderhoud en woningverbetering zodat bewoners minder hoeven te stoken, dan wel gas te verbruiken. Nogmaals dát is de opdracht die de overheid de woningcorporaties heeft gegeven.
Vocht en schimmel in de kelders:
Onder het mom van ‘verduurzaming’ heeft de woningcorporatie nog een andere trendgevoelige term opgepikt die ze graag bezigen: een gezond binnenklimaat.
Na jaren van desinteresse en achteloosheid oftewel achterstallig onderhoud, is de gezondheid van bewoners ineens topprioriteit voor ze. Dan denk je, nou dan nemen ze het probleem van de kelders, waar bewoners de meeste vocht- en schimmelproblemen ervaren, ook gelijk mee in hun ‘verduurzamingsplan’, aangezien deze laaggelegen ruimtes met 31% van de stemmen in de enquête-uitslag met kop en schouders boven bijvoorbeeld de badkamers uitsteken.
Maar je raadt het al, aan de kelders is niks gedaan en nu moeten de bewoners alsnog meer gas verbruiken om het huis te verwarmen, omdat vocht en kou vanuit de kelder via de muren naar andere ruimtes trekt. En dat is nou juist níet bevorderlijk voor een gezond binnenklimaat.
Bovendien bereik je volgens deze woningcorporatie alléén een gezond binnenklimaat, door als mens, niet meer ‘menselijk te handelen’. Daar is de mechanische ventilatie tenslotte voor…