Columns van De Stormvogel

Ook tijdens dit WK druipt de corruptie en het fi-fa-favoring-varren er van af. Iedereen is er getuige van, niemand kan er iets tegen doen. Ik krijg zo langzamerhand het gevoel dat de geest van Epstein in Infantiel is geslopen, want het is smerig, ranzig en crimineel (vind ik).

Het is de regel: Messi krijgt nooit een rode kaart en als je hem geel durft te geven, dan zul je nooit (meer) topwedstrijden fluiten.

“Je gaat het pas zien, als je het doorhebt.”Het is natuurlijk the man, the myth, the legend, Johan Cruijff die deze uitspraak deed. Dus. Degenen die het doorhebben, weten dat…

Lisa B krijgt alleen maar klappen. Als straf. Omdat ze nog leeft. Omdat ze een slachtoffer is dat als een crimineel behandeld wordt. ‘Rechtspraak’ in Nederland? Levenslang krijgen als je het slachtoffer bent…Het kan wel!

De prachtige, pure, (pleonasme) witte sneeuw. De bruidsjurk daarentegen is een crèmewit, polyester, licht glanzend gedrocht, dat is meeverhuisd toen ik dit leuke huisje betrok. Nu is er fifty shades of drek buiten. En hangen er slingers, toeters en bellen binnen.

Geen zuchtje wind. Er wordt gepuft en gezucht. Dit wordt door anderen weer ingeademd, als een dikke laag smog waaruit je niet kunt ontsnappen. Terwijl je buiten bent. Iedereen ziet er ranzig uit. Ik zie gewoon dat iedereen stinkt. Zweet bestaande uit bier en van slachtafval gemaakte barbecueworsten gutst uit mensen van wie…

Ik roep hierbij alle sociale huurders op -of je nou huurt van ymere, de alliantie, dudok wonen of de andere 277 corporaties- om zich op Collectief Eensgezind uit te spreken (dit kan anoniem) en hun ervaringen via ons platform aan Mona mede te delen zodat de huurbevriezing diep bevroren blijft. Er rest me alleen nog één vraag en eentje van een geheel andere orde: wil Ajax eigenlijk wel kampioen worden?

Er zijn namelijk wat piepeltjes in Nederland die flink betaald krijgen voor een dagje ego-bakkeleien…

…door zijn bladblazende fallussymbool ter hand te nemen. Dit soort mensen horen geen ‘tuin’ te hebben.

Tot de nok aan toe had ik het opgestapeld voor de ramen: toiletpapier.

Over die eerste helft… dat was een marteling voor elke voetballiefhebber.

In Dortmund liep ik rond met om mijn hoofd gebonden een old skool oranje kampioenskindershirt uit 1988.